Księżna Anna (1475-1522), córka Mikołaja Radziwiłłowicza h. Trąby, kanclerza wielkiego litewskiego i wojewody wileńskiego, żona Konrada III Rudego, była władczynią wyjątkową energiczną, obdarzoną charyzmą i talentem politycznym, liczącym się graczem na międzynarodowej arenie. Przez niemal 15 lat rządziła Księstwem Mazowieckim, sprawując władzę jako regentka w imieniu swoich małoletnich synów Stanisława i Janusza III. O jej aspiracjach politycznych świadczyć może używana tytulatura książę i opiekunka Mazowsza, Rusi etc., w czytelny sposób odwołująca się do męskiego sposobu władania państwem samodzielnego i niezależnego w podejmowaniu decyzji. Okoliczności zewnętrzne groźba utraty odrębności Mazowsza na rzecz Królestwa Polskiego, zmusiły ją do prowadzenia twardej polityki. Znalazło to wyraz w określeniu, jakim obdarzyli ją współcześni wdowa o męskim sercu.