Barcelona nie jest w tej książce pocztówką ani zbiorem malowniczych widoków. Jest miastem gwałtownej historii, politycznego gniewu i literatury, która wyrasta z konfliktu. To Barcelona Mercè Rodoredy, Eduardo Mendozy, Manuela Vázqueza Montalbána, Juana Marségo i Carlosa Ruiza Zafóna, ale także Orwella, Audena, Victora Serge’a, Colma Tóibína i Jeana Geneta — pisarzy, którzy widzieli ją jako miasto klasowego napięcia, wojny domowej, frankizmu, oporu i pamięci.
Tutaj literatura nie jest dodatkiem do miasta — jest jego najczulszym zapisem. W Barri Gòtic, na Rambli, w Ravalu, Gràcii i cieniu Tibidabo odbijają się zarówno wielkie polityczne pęknięcia Katalonii, jak i codzienność ludzi, których los kształtowały przemoc, bieda, marzenie o wolności i upór trwania przy własnym języku. To przewodnik dla tych, którzy chcą zobaczyć Barcelonę głębiej: jako miasto, które od stuleci żyje na granicy buntu i piękna — i które właśnie dlatego tak mocno przemówiło w literaturze.