Dziady cz. II to dramat Adama Mickiewicza oparty na ludowych wierzeniach o kontakcie żywych z duchami zmarłych. Akcja rozgrywa się w przycmentarnej kaplicy, gdzie mieszkańcy wsi pod przewodnictwem Guślarza uczestniczą
w obrzędzie dziadów. Przywołane duchy opowiadają o swoim życiu i cierpieniach po śmierci. Nie oczekują pomocy, lecz przekazują ludziom ważne przestrogi, pokazując, jakie błędy mogą uniemożliwić osiągnięcie szczęścia wiecznego.
Adam Mickiewicz (1798–1855) był jednym z najwybitniejszych poetów polskiego romantyzmu. Studiował w Wilnie, a po ukończeniu studiów pracował jako nauczyciel. Jest autorem wielu znanych utworów, m.in. Ballad i romansów, Sonetów krymskich, Dziadów oraz Pana Tadeusza. Jego twórczość należy do najważniejszych osiągnięć polskiej literatury.