Tom jedenasty Dzieł literackich Stanisława Przybyszewskiego zamyka krytyczną edycję twórczości poetyckiej, prozatorskiej i dramatopisarskiej pisarza. Zawiera teksty stworzone w ciągu niemal półwiecza, od pierwszego odnalezionego dziecięcego wierszyka aż po opowiadanie napisane w roku śmierci pisarza. „Wyciągnięty na sianie, które pachniało ostro i jak gdyby mi coś ciągle szeptało do ucha, zacząłem pisać… mój pierwszy utwór. Była to litania do Świętej Cecylii. Znałem już wtedy Żywoty świętych , więc mogłem się do niej odzywać jak do żywej osoby. Nie pamiętam słowa z tego, com napisał, wiem tylko tyle, że było mi dziwnie: czoło pałało i krew biegła po żyłach prędzej. Siano podszeptywało coś jakby życzliwą zachętę, a złote pasma słońca wdzierającego się przez szpary padały na zeszyt i na moją piszącą rękę. Skończywszy, byłem bardzo szczęśliwy. Bo czyż święta mogła mnie nie wysłuchać? A może dla czegoś innego jeszcze, czego wtedy sam nie rozumiałem… Po raz pierwszy odczułem radość, jaką przepełniało mnie zawsze później pisanie.” S. Przybyszewski, Nad Gopłem , 1928