„Ewangelia Filipa” to gnostycki tekst z III wieku, odnaleziony w Nag Hammadi, który nie jest klasyczną ewangelią narracyjną, ale zbiorem refleksji i nauk przypisywanych Jezusowi i Jego uczniom. Pokazuje bardziej mistyczne i symboliczne spojrzenie na chrześcijaństwo niż Ewangelie kanoniczne.
Szczególnie podkreśla:
wewnętrzne poznanie i „wtajemniczenie”,
duchową jedność przeciwieństw (męskości i kobiecości),
szczególną rolę Marii Magdaleny jako bliskiej uczennicy Jezusa,
relację duchową rozumianą jako droga przemiany, a nie tylko historia wydarzeń.
W interpretacji Leloupa jest to tekst o duchowej jedności i przebudzeniu świadomości, a nie historyczna biografia Jezusa.