Grande Polonaise Brillante

transkrypcja na fortepian i kwartet smyczkowy

W swej partii głównej ukazuje styl brillant w jego wersji najbardziej zgodnej ze znaczeniem nazwy jest więc błyskotliwy, efektowny i popisowy. Nokturnowa w charakterze część środkowa, Andante spinato, tworzy subtelny nastrój, który burzą bojowe rytmy poloneza. Utwór wykonuje się często bez orkiestry Andante spinato od razu zostało przeznaczone na fortepian solo. Za podstawę opracowania posłużyła powszechna w użyciu partytura Poloneza, przygotowana przez K. Sikorskiego, w edycji I.J.Paderewskiego ''Dzieła Wszystkie t.XXI''. Głównym zamierzeniem było jak najwierniejsze opracowanie partii orkiestry na skład kameralny i uzyskanie zbliżonego brzmienia w zredukowanym zespole. Artykulacja, dynamika i frazowanie zostały przejęte z partytury. Ważniejsze partie solowe instrumentów dętych, realizowane przez kwartet, oznaczone zostały skrótowo,zarówno w partyturze i głosach, co powinno ułatwić podkreślenie ich roli w akompaniamencie. Wykonawcom pozostawiono dowolność interpretacyjną pod względem palcowania i smyczkowania, które w każdym kwartecie mogą być sprawą indywidualną.