Koncert A-dur op. 8, t.V na skrzypce i orkiestrę

Styl Koncertu uwarunkowany został z jednej strony specyfiką gatunku i nawiązaniem do pewnych określonych, tradycyjnych form rozwojowych, z drugiej ogólnymi koncepcjami kompozytorskimi wyrastającymi z neoromantycznych założeń estetycznych. Duże znaczenie posiada fakt, że kompozytor znał skrzypce z własnej praktyki. Świadczy o tym bogate wyzyskanie ich możliwości techniczno-wyrazowych: od śmiałego użycia skomplikowanych, lecz zawsze skrzypcowych dwudźwięków, poprzez szerokie wykorzystanie i kolorystyczne zróżnicowanie rejestrów do finezji biegników finału. [Adam Walaciński]