Autorka tej książki, prof. dr hab. Hanna Gosk, jest pomysłodawczynią i inicjatorką jednego z najciekawszych projektów rodzimej Nowej Humanistyki, realizowanego na przestrzeni ostatnich dwóch dekad. Są nimi zainspirowane krytyką postkolonialną badania nad obecnym w polskiej kulturze XX wieku dyskursem postzależnościowym, czyli nad obecnością w nim następstw różnorodnych historycznie treści opresjonujących polską zbiorowość oraz będących wynikiem relacji między podporządkowanym a dominującym.
Książka Hanny Gosk to rzadki przypadek opowieści o narodzinach metody i instytucjonalnych pożytkach przez nią przyniesionych. Krótka historia pewnego projektu daje wgląd w genezę polskich badań postależnościowych Autorka dodaje w książce omówienie relacji między postkolonializmem i polską mutacją tej metody, przedstawia możliwości badawcze oraz sporządza charakterystykę sposobu doświadczania czasu w stanie postzależnościowym
Książka Hanny Gosk to studia nad polską prozą współczesną. Jest nie tylko wiele dającym do myślenia zbiorem rozpoznań i ustaleń poczynionych na przestrzeni ostatnich kilkunastu lat, ale także projektem kontynuacji badań na tym polu, szczególnie tych dotyczących problematyki posttransformacyjnej.