Mąż i żona

„Zaufanie buduje się latami, a traci w jednej chwili.”
„Myślałam, że go znam. Myliłam się bardziej, niż chciałabym przyznać.”
„Miłość i obsesja dzieli cienka granica — i łatwo ją przekroczyć.”

„Najgorsze kłamstwa to te, które mówimy najbliższym — i sobie.”
„Każde małżeństwo ma sekrety. Nie każde potrafi je przetrwać.”

Parker Vance i jego żona mają wszystko o czym mogą marzyć.
Piękny dom , zdrowego syna oraz prężnie rozwijające się kariery zawodowe.
Kobieta pracuje jako influencerka w branży modowo- kosmetycznej, jej mąż zaś zajmuje intratne stanowisko w dużej firmie deweloperskiej.
Para doczekała się synka Barneya lecz obecnie ich związek daleki jest od ideału.
Choć Parker bardzo kocha swoją mamę- Nicolę oddalił się od niej niespełna dwa lata wcześniej.
Kobieta nie zna przyczyny tego stanu rzeczy , lecz zdaje się ,że pogodziła się z sytuacją , choć boli ją fakt ,że młody mężczyzna jest na wojennej ścieżce ze swoim ojcem- Calebem.
Wszystko zmienia jedna noc i wypadek samochodowy w którym syn Vance'ów odniósł poważne obrażenia zagrażające jego życiu.
Dzień wcześniej Parker powiedział matce,że muszą porozmawiać kolejnego dnia.
Tylko.. jak te wydarzenia łączą się z zaginięciem i śmiercią młodej dziewczyny rozbierającej się przed internetową kamerką?
Kim była Sarah Greyson i jakie tajemnice skrywają obie rodziny?
Nie znałam wcześniej twórczości Pani Slater, lecz tę opowieść czytało mi się naprawdę dobrze.
Mąż i żona to historia w której próżno szukać wartkiej akcji- ona bowiem uderza emocjami oraz psychologiczną głębią.
Każdy z bohaterów skrywa własne tajemnice i ma motywację by to robić.
Nicola wierzy w niewinność swojego syna, Parker pragnie chronić swoich najmłodszych..
Bo prawda mogłaby ich zabić lub rozdzielić na zawsze.
Ta historia pokazuje, jak łatwo można zatracić się w półprawdach i niedopowiedzeniach. Autorka K.L. Slater bardzo umiejętnie buduje napięcie, dozując informacje i pozwalając czytelnikowi samodzielnie składać elementy tej skomplikowanej układanki.
W Mężu i żonie nie ma jednoznacznych bohaterów — są ludzie zagubieni, pełni sprzeczności, próbujący chronić to, co dla nich najważniejsze, nawet jeśli oznacza to przekraczanie granic. Z każdą kolejną stroną coraz trudniej ocenić, kto mówi prawdę, a kto manipuluje rzeczywistością.
Ogromnym atutem tej książki jest klimat niepokoju, który towarzyszy czytelnikowi niemal od pierwszych stron. To nie jest historia, która przeraża nagłymi zwrotami akcji — ona raczej powoli wciąga, osacza i sprawia, że zaczynamy wątpić we wszystko, co wydawało się pewne.
Relacje rodzinne zostały tu ukazane w bardzo realistyczny sposób — pełne napięć, niedomówień i trudnych emocji. Szczególnie poruszający jest wątek matczynej miłości Nicoli, która mimo wszystko wierzy w swojego syna, nawet gdy wszystko zdaje się świadczyć przeciwko niemu.
Zakończenie? Zdecydowanie satysfakcjonujące, choć nieoczywiste — pozostawia czytelnika z refleksją, że czasem prawda jest znacznie bardziej skomplikowana, niż chcielibyśmy wierzyć.
Czytało mi się naprawdę wybornie.