Mieszko. Na krwawym szlaku

- Wrócił nasz pan i zbawca. Wyszedłeś z cienia, jak cię Prokuj odnalazł w Truso, potem w blasku chwały rozgromiłeś Strogomira w Gnieźnie. Co teraz przygotowałeś dla nas, o wielki? Jakie nowości na krwawym szlaku?…”.

„– Orzeł dla niego, jak mniemam? Spodoba mu się. Z pewnością. Za­wsze lubił groźne… okazy – odparła. Wejrzała Bognie w oczy, po czym dodała: – W końcu sam się takim stał."

Zdobycie tytułu kniazia i powrót po wieloletniej tułaczce wcale nie sprawiły, że Mieszko może być spokojny o swoją władzę, a przede wszystkim o życie.
Wciąż ma bowiem wielu wrogów gotowych go zgładzić lub uprowadzić, a gdy jeszcze dodać do tego związanego przysięgą Sulibora.. no cóż.. emocje sięgną zenitu.
Znakomity wojownik i władca żądający posłuszeństwa jakim staje się Mieszko musi nie tylko zdusić bunt niepokornych żupanów , lecz także podjąć decyzję o tym czy zaufa braciom..
Czy uda mu się utrzymać tron? I co się stanie , gdy do głosu dojdzie.. serce , które zaczyna szybciej bić?

Och ile się tu działo!
I to nie tylko z uwagi na mnogość bitew , spisków czy politykę.
Tym razem autor skupia się na relacjach międzyludzkich i psychice postaci.
Do gry wkraczają wielkie emocje i namiętności, co sprawia ,że fabuła staje się dużo bardziej intensywna i gęsta.
W połączeniu z ciekawymi zwrotami akcji całość jest doprawdy świetna i trudno się od niej oderwać.
Nic tu nie jest oczywiste..
Zakończenie? Oczywiście nie zdradzę powiem tylko ,że jeśli do zawału nie doprowadzą mnie polscy siatkarze z pewnością zrobi to autor tego cyklu.
Serdecznie polecam 🖤