Poezja Ryszarda Krynickiego skutecznie wymyka się domknięciom i teoretyzowaniu.
Dzieje się tak, ponieważ – jak pokazuje Karol Maluszczak – wiersze autora "Magnetycznego punktu" są dziełem otwartym i wciąż się przeobrażają, głos poety raz po raz staje się głosem tłumacza, a sam Krynicki bierze na siebie rolę wydawcy wierszy innych poetów.