Jedno z najważniejszych dzieł renesansowej filozofii magicznej po raz pierwszy ukazuje się w języku polskim.
Giordano Bruno (1548-1600), filozof, kosmolog i jeden z najwybitniejszych myślicieli późnego renesansu, przedstawia w tym traktacie własną koncepcję magii rozumianej nie jako zbiór przesądów czy czarów, lecz jako wiedzę o ukrytych więziach łączących wszystkie elementy rzeczywistości. Autor analizuje naturę duchów, wyobraźni, oddziaływania słowa, muzyki, obrazów i symboli, a także relacje zachodzące pomiędzy światem materialnym i duchowym.
O magii stanowi fascynujące świadectwo epoki, w której filozofia, nauka, religia i hermetyzm tworzyły jeszcze wspólną przestrzeń intelektualnych poszukiwań. Traktat pozwala spojrzeć na renesans nie tylko jako czas odrodzenia sztuk i nauk, lecz także jako okres intensywnej refleksji nad naturą człowieka, wszechświata oraz ukrytych sił działających w świecie.
Wydanie zawiera pierwszy polski przekład dzieła, opatrzony licznymi przypisami objaśniającymi postacie historyczne, pojęcia filozoficzne, odniesienia religijne oraz kontekst kulturowy tekstu.