Pan Tadeusz to najwybitniejsza epopeja narodowa Adama Mickiewicza i jedno z najważniejszych dzieł polskiej literatury. Poemat ukazuje życie polskiej szlachty, pełne tradycji, patriotyzmu i przywiązania do ojczyzny. Autor z niezwykłą dbałością odtwarza obraz dawnej Polski, która mimo utraty niepodległości pozostaje żywa w pamięci i sercach bohaterów. Dla emigrantów utwór był symbolem rodzinnego kraju, a dla Polaków pod zaborami – przypomnieniem utraconej wolności i narodowej tożsamości.
Mickiewicz splata w epopei wątki miłości, rodzinnych sporów, historii oraz szlacheckich obyczajów. Akcja rozgrywa się w Soplicowie – miejscu symbolizującym polskość i pielęgnowanie narodowych wartości.
Adam Mickiewicz (1798–1855) był najwybitniejszym poetą polskiego romantyzmu i jednym z trzech wieszczów narodowych. Tworzył ballady, powieści poetyckie i dramaty, a jego najsłynniejsze dzieła to Dziady oraz Pan Tadeusz, które na trwałe weszły do kanonu polskiej literatury.