Równouprawnienie kobiet w Polsce

[] do rąk czytelnika trafia książka napisana przez badaczy specjalizujących się w prezentowanej problematyce. Niepodważalną zaletą pracy jest wielopłaszczyznowy charakter prezentowanych analiz, a także czytelny i jednoznaczny w odbiorze język. Interesujący zamysł Redaktorki naukowej dotyczący koncepcji książki, jak również tytuł monografii świadczą o tym, że miała ona przemyślany pomysł na książkę, który z powodzeniem zrealizowała. [] Pierwsza jej część poświęcona została ukazaniu, w jakim stopniu kobiety mają swoją reprezentację w najważniejszych organach władzy państwowej w Polsce na tle sytuacji w Europie i na świecie. [] Drugą część pracy stanowią rozdziały ukazujące kwestię równouprawnienia kobiet zarówno w orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego w Polsce, w polskiej prasie dla kobiet, jak i w historii nordyckiej drogi [do równouprawnienia].

Z recenzji dr hab. Agnieszki Łukasik-Tureckiej, prof. KUL

Poziom zaawansowania i perspektywy realizacji postulatów gwarantujących równouprawnienie płci w Polsce wymaga wnikliwej analizy naukowej w celu podjęcia próby określenia i usystematyzowania marginesu wciąż istniejących w tym zakresie różnic pomiędzy stanem faktycznym a postulowanym i stanem prawnym, mimo że od potwierdzenia przyznania czynnego i biernego prawa wyborczego upłynęło już ponad 100 lat. Konstytucja z 17 marca 1921 r. zawierała de facto potwierdzenie równości praw wyborczych zawartych w Dekrecie z 28 listopada 1928 r. o ordynacji wyborczej do Sejmu Ustawodawczego, natomiast o samym równouprawnieniu niczego nie stanowiła.

Ze wstępu dr hab. Krystyny Leszczyńskiej-Wichmanowskiej, prof. UMCS