Obszerne, znacząco wzbogacone opracowanie poświęcone tartusko-moskiewskiej szkole semiotycznej, jednemu z najważniejszych zjawisk w humanistyce XX wieku. Publikacja stanowi zwieńczenie wieloletnich badań autora nad semiotyką kultury oraz syntezę jego dotychczasowego dorobku naukowego.
Szczególną wartość publikacji stanowi obszerne Postscriptum, w którym autor analizuje dalsze losy szkoły po śmierci Jurija Łotmana oraz wpływ jej idei na współczesne badania kulturoznawcze i humanistyczne.