Zbiór najwcześniejszych zachowanych utworów fortepianowych Romana Statkowskiego stanowi interesujący przykład stylistyki późnoromantycznej, w której odnaleźć można zarówno fascynację muzyką narodową, jak i wyraźne inspiracje twórczością Chopina. Pełne wyrazu kompozycje ukazują rozwój artystyczny młodego Statkowskiego, który już na tym etapie swojej twórczości przejawiał wyrafinowane podejście do formy i harmonii. Zbiór ten jest wartościowym materiałem dydaktycznym dla uczniów szkół muzycznych II stopnia oraz ciekawym wyborem repertuarowym dla koncertujących pianistów.