Książka jest kontynuacją projektu, którego pierwszym etapem było opublikowanie w 2015 roku monografii Antropologia bezpieczeństwa. Kontury naukowej tożsamości. Jest to kontynuacja pogłębiająca i dopełniająca, zorientowana na jedną z dualnie rysujących się perspektyw ujmowania antropologii bezpieczeństwa - ujęcia diachronicznego. Poza podstawowym wprowadzeniem kwalifikacyjno-metodologicznym, tom zawiera opis biologicznego dziedzictwa człowieka w sferze bezpieczeństwa, a także dzieje jego aktywności i dokonań w przedpiśmiennych epokach jego rozwoju.