Za twoim śladem

Nikt nikomu nie powinien zabraniać miłości. Ona jest ponad ziemskimi problemami. To porozumienie dusz, w które nie mamy prawa ingerować.
Tylko serca , które przeszły dlugą drogę będą w stanie docenić spokój, gdy go odzyskają.

Lato 1939 roku miało być dla Liliany Wilczyńskiej najpiękniejszym w życiu. Po raz pierwszy bowiem spędzała je po raz pierwszy bez rodziców pod opieką brata Amadeusza u swojej ciotki, siostry ojca - Konstancji.
To właśnie wówczas dziewczyna wówczas siedemnastoletnia -poczuła pierwszy młodzieńczy poryw serca i zakochała się w starszym od siebie o piętnaście lat Cyprianie Czechowskim- mężczyzna wraz z bratem Kornelem prowadził fabrykę produkującą elegancką jedwabną bieliznę dla kobiet i wkrótce potem para zaręczyła się.
Niestety właśnie wtedy świat się o nich upomniał zaś do Polski wkroczyła wojna wystawiając na próbę zarówno ich charaktery jak i więź zrodzoną w czasach beztroski.
Gdy poznajemy Lilę dziewczyna usiłuje uciec przed ściągającymi ją przedstawicielami NKWD.
Niestety jej plan nie wypala, a ona sama trafia w ręce mężczyzny, którego zaloty przed laty odrzuciła..
Jego zemsta zdaje się niemal nie mieć końca, a Nikita zachowuje się tak jakby chciał zabić pannę Wilczyńską, lecz nagle zmienil swoje zamiary.
Jedyną pociechą w niedoli jest dla młodej więźniarki konwersacja z Przemkiem- polskim żołnierzem osadzonym piętro wyżej prowadzona alfabetem Morse'a.
A potem oboje zostają skazani na dziesięć lat kolonii karnej w głębi Rosji.
I właśnie wtedy pierwszy raz tuż przed transportem na Syberię Liliana i Przemek spotykają się po raz pierwszy.
Czy Cyprian, Lila i Przemek przetrwają wojenną tułaczkę i jak ich ona odmieni? Czy pośród bólu strachu i niepewności znajdzie się miejsce na miłość?
Nie, tego nie zdradzę, lecz powiem z całym przekonaniem, że była to najlepsza powieść autorki jaką przeczytałam i gdyby nie choroba kwktura zajęłaby mi góra dwa dni.
Przede wszystkim polubiłam jej bohaterów za to,że byli tak bardzo ludzcy. Ich wybory nie zawsze okazywały się trafne , a często były mogłabym rzec szare moralnie - zwłaszcza w przypadku narzeczonego Liliany, oni niestrudzenie parli do swoich celów pomimo rzucanych pod nogi kłód.
Globalny konflikt zmusił całą trójkę narratorów oraz brata młodej kobiety do walki ze sobą i swoimi słabościami , ale przede wszystkim pchnął ich do walki o siebie i przemyślenia tego czego naprawdę chcą od życia.
To historia, która przypomina, że nawet w najciemniejszych czasach człowiek potrafi odnaleźć w sobie siłę, by walczyć o miłość, nadzieję i prawo do szczęścia. Pokazuje również, że niektóre uczucia potrafią przetrwać próbę czasu, choć droga do nich bywa naznaczona cierpieniem i trudnymi wyborami. To książka która złamała mi serce, poruszyła najczulsze struny mojej duszy i sprawiła, że jeszcze długo po lekturze nie potrafiłam przestać o niej myśleć.