Książka jest poetyckim zapisem długiej, okrężnej i ostatecznie fantasmagorycznej podróży z Wenecji do Oksytanii. Tematy tych wierszy są najróżniejsze, ale stale krążą wokół Boga, śmierci i kultury, balansując pomiędzy modernistyczną groteską a metafizyczną melancholią. Na trasie tej niezwykłej wyprawy pojawiają się m.in.: ogród heidelberskiego zamku, człowiek z gwiazdowym zegarem, tygrys z roku 1912, pęknięte sklepienie katedry w Mirepoix, anioł śmierci przechadzający się po cmentarzu w Pezens, a w finale - metafizyczne speculum Bernarda Gilduina z bazyliki św. Saturnina w Tuluzie.